28 Kasım 2011 Pazartesi

ağlamak

insanın içi dolupta taşmak isteyince olmasını istemediği bir şeyin olmadığına bile ağlayabiliyor, ben öyleyim..böyle olan insanlar tanıyorum, hem de ağlarken öyle güzel oluyorlar ki...ağlasınlar diye dokunasım geliyor...ağlamak...kısaca hayat..


şu dokununca ağlama meselesi de çok acaip, hakikaten var böyle bir şey..yine böyle doluysa insan bir temas yetiyor...bir dost eli şöyle kola dokunsa veya göz göze ilişse....

5 yorum:

  1. Sen dolu bir Nisan yağmuru bulutu olarak gönderilmişsin dünyaya..Zaman mekan tanımadan heran heryerde dökebilirsin damlalarını...

    YanıtlaSil
  2. nickimi kümülonimbüs olarak değiştirsem mi :) Ağlamaya bu kadar methiyeler dizmek de korkutuyor beni..Allah acıdan ağlatmasın..

    YanıtlaSil
  3. hii bloglarınıza yazasım geldi (bide kendiminkine gelse:)) nisan yağmuru bulutu gibisin ama hiç kimsede ağlamanın ardından senin kadar kolay kahkaha atamaz. Demek ki neymiş sen ağlarken için şen:)

    YanıtlaSil
  4. ağlamakla gülmek kardeş derler bende tam tek yumurta ikiziler galiba ;)

    YanıtlaSil
  5. Amin.Hep duygulanıp dolup dolup ağla inşlh..Yaşarmayan göz,katılaşmış kalp bizlerden uzak olsun her daim...

    YanıtlaSil