Keyifli bir hüzün

Dün gece Elif'in kınasına gittik oynadık güldük sohbet ettik sonra yavaş yavaş herkes dağıldı en sona bi kac arkadas  kaldık....Elif'le vedalaştık kuzenlerinin yanına gönderdik, hazırlandık kapıdan çıkarken Elif'e uzaktan bi baktım mutluydu çok şükür,el salladık çıktık...Hayri ye doğru zor yürüdüm alışık değilim tabi topuklulara ,ha bu arada Hayri benim mütevazi arabam en sevdiğim yol arkadaşım, kendimi koltuğa attığım gibi çıkardım attım hayatımın en uzun topuklarını..Düştük yola Eryamandan, ne kadar yorgun olursam olayım gece hayriyle dolaşmaya bayılıyorum açtım camı hafif, hava süper,baya serin bi yaz akşamı..radyoda sezen Unuttun mu beni çalıyor içim bi garip ne mutluyum ne mutsuz ne ki bu..hem ne çok yaşıyorum bu hali son zamanlarda...duyguları tarif etmek zor şey..az düşündüm.. keyifliyim ama biraz da hüzünlü...keyifli bir hüzün..hah en çok bu oldu..sanki seviyorum da bu hali..melankolikmiyim acaba?Amaaan geçiniz hocam isimlendirmeye çalışmayı...duygular da parmak izi gibi insanın kendisi gibi ruhu gibi retinası gibi...tek...benzersiz...kimse benim dün geceki keyifli hüznümü hissedemeyecek...hatta belki ben bile..sanki "duygu"lar "an" ile birlikte tek...unique_key şööle bişe olsa gerek  "duygu_ismi"+"an" ..zeynep'in dün gece ki keyifli hüznü...uzun oldu ama oldu :P....